RSS  

• 

    گم شده بودم  تمام این روزهایی را که نبودم؛
• پشت پنجره ای که وسعت دیوار را تماشا می کرد
• سر هر کوچه که درختی خشکیده ،یادگاری های تنش را هرس می کرد
• توی خطوط تکراری عادت ماهانه ی یک روسپی جایی که هر چوب خطی روی دیوار ؛امید رهاییش بود.
• توی بازی بچه ها. جایی که کودک رویاها شعر عمو زنجیر باف رو با لب های  دیالیزیش روی حجم اتاق ماندگار می کرد.
• آری من این همه را زندگی کردم و وقتی پیدا شدم که روی ستون گم شده های روزنامه ای عکس پیر مردی را دیدم که هم نام من بود تاریخ روزنامه درست مال وقتی بود که من داشتم بیست و هشت سال پیش متولد می شدم!     

عابد کوچولو در یه بعد از ظهر پاییزی توی خونه ی سبدیش کنار دیواری به ارتفاع ۶۶۶ متر متولد شد.

هر روز سایه های کشیده  آدم های دور و برش توی تناوب تکراری میون زمین و آسمون پر رنگتر می شد.

تا اینکه تونست از خونه ی سبدیش خارج بشه . اونوقت با تمام وجودش آرزوی ارتفاع ۶۶۶ متری رو کرد.

دیگه دلش با  گنجیشکای شیطون دور و بر دیوار نبود. شروع کرد به قوی کردن پنجولاش و کم کم و نم نم از دیوار بالا رفت. هر چی بالاتر می رفت تجسم خونه ی سبدیش و گنجیشکای موپولی براش سخت تر می شد تا اینکه پنجولاش آخرین خراش رو روی دیوار ۶۶۶ متری کشید.

عابد کوچولو به بالاترین ارتفاع آرزوش رسید. با تمام وجودش روی دیوار نشست و پاهاشو از اونجا آویزون کرد. اون ارتفاع تجسم همه چیزو براش غیر ممکن کرده بود. ترس تمام وجودشو در نوردید. یادش اومد که " پرواز کردنو بلد نیست"  

بعد از کلی وایستادن توی میدون عمله گی جام جم چند وقتیه یه بنای پیر از راه رسیده و قرار همراهش برای ساختن یه دیوار کاه گلی به مغان بریم. به خاطر همین ببخشید که تا پایان شهریور نیستم و مشغول کارم!

در سه تئوری اول قاب مستطیلی "سینما" و نقاط گرد قرمز رنگ "مخاطب" لحاظ شده اند..

تئوري يك (عكس بالايي - سمت راست): تئوري سينماي كلاسيك

تئوري دو (عكس بالايي- وسط): تئوري سينماي مدرن

تئوري سه(عكس بالايي- چپ): تئوري سينماي پست مدرن

تئوري جديد هنر هفتم در شهر تبريز .(شکل پایینی- وسط)

در تئوري اخير قاب مستطيلي به مثابه ي سينما نبوده و يكي از گزينه هاي زير است.
الف: صدا و سيما
ب: انجمن فيلم
ج: انجمن سينماي جوان
د: كافه باستان و شعب مربوطه

در تئوري فوق گرد هاي قرمز رنگ مي تواند يكي از گزينه هاي فوق باشد.

الف: دو نفر از مديران يا مديران سابق كه با هم سر شاخ نشده اند.
ب: دو نفر از سينماگران حرفه اي كه جهت اثبات حقانيت سبك سينمايي با هم سر شاخ نشده اند.
ج: دو نفر از سينماگران حرفه اي كه پشت سر سينماگر حرفه اي سومي شيوه ي نقد سازنده پيش گرفته اند
د: دو نفر مخاطب حرفه اي كه به ريش سينماي شهر نمي خندند.

توضیخ اینکه مفاهیمی چون حرفه ای / مخاطب / سینماگر و حتی برهان خلف در این تئوری معنای جدیدی یافته اند.

درناي كور تنها ، مأمني براي روزاي آخر نفس كشيدن و تنها مردنش

پيدا كرده بود.

 باد موافق نبود و خورشيد مي سوزوند.

 قايقي هزار رنگ خودشو به ساحل صفر مرزي تحميل كرد.

 زني با لعبت طنازش روي شن هاي خيس ساحل پياده شد و كنار

درخت آلبالو اتراق كرد.

 درناي بيچاره از فرط احساس نا امني كه پيدا كرده بود روي دستاي

 عشقباز درخت آلبالو نشست.

 اون زن نفرين شده بود كه با اومدنش همه ي ساحل بوي جهنمو گرفته

 بود.

او از ديار شياطين مي آمد با چشماني به زيبايي آسمان.

 گيسوانش حناي آتشين دوزخ را شعله مي كشيد.

 با تني  به سفيدي پياله ي شربت شوكران .

 جوان شوخ چشم از غربت دريا اونجا پناه آورد و با  سرعت نور عاشقش شد.

 زن نفرين شده او را در كامش کشيد و تمام  آرزوهاشو آبستن شد.

مرد جوان چاره اي جز انكار گناهي كه مرتكب شده بود نداشت.

او  دزدكي آنجا را ترك گفت  ولي  ندانست كه زن نفرين شده همه ي

روحش را

زاييده بود .

 فريادي گنگ در صفر مرزي وزيدن گرفته بود و درنا به فكر خالي شدن از

 احساس زندگي بود.

 روح مرد جوان تا بلنداي غروب مركوري ، شعله كشيد.

 فرزند دوزخ متولد شده بود. 

- صداي باد توي فضا پيچيد. انگار " كسي توي باد با تمام وجودش فرياد زد" ؛

چرا آسمون خونمون اين رنگي يه؟

چرا ديواراي كوچمون خط خطي يه؟

 چرا چادر شبنم كوچولو گل هاي سرخ نداره؟

.جيب شلوار گداي محلمون جاي وصله يه مشت گل ياس نداره؟

 چرا دستاي بچه همسايمون طاقت سنگك داغو نداره؟

. چرا فرهاد كوچمون جاي پينه روي دستاش يه دل خوش نداره؟

كلاغاي خبر چين روي تير برقا چرا جاي غارغار رگ پرواز ندارن؟

چرا حس باكره گي گل شبدر به جاي قصه ها جايي كنار طلوع صبح نداره ؟

صداي هميشگي غرش موجاي نا مهربون طنين صداي غريبه رو تو خودش گم كردن.

درناي كور عاشق راه گم كرده،

 تك و تنها زير سايه ي درخت آلبالو فرود اومد.

 بوي آلبالو مست مستش كرده بود .

جرأت تاريكي رو ازش دزديده بود.

 درخت مهربون يه آلبالو به كاكل قشنگش زد ولي حيف درناي كور تنها، عمرعشق بازي رو نداشت.

سايه ي درخت آلبالو تا دريا دراز شده بود .

كم كم مركوري توي پوسته ي آسمون شروع به چشمك زدن كرد.

صفر مرزي داشت متولد مي شد.